Het is nooit leuk te ontdekken dat u misschien wel in een sleur zit. Iedere dag op dezelfde tijd op, dezelfde route naar hetzelfde doffe kantoorgebouw om hetzelfde werk met dezelfde collega's te doen.
Albinisme is geen prettige gesteldheid. De 'ziekte' waarbij een persoon geen pigment in zijn huid heeft zorgt niet alleen voor een spierwit lichaam dat slecht tegen de zon kan en weinig weerstand heeft, maar ook veel veel discriminatie wereldwijd.
De schoonmaker is zo iemand die je niet ziet als hij zijn werk goed doet, maar die onmisbaar is in iedere organisatie en ruimte. Sinds 2015 is 15 juni de Dag van de Schoonmaker, volgens organisatoren HECTAS en Hago om de 'tienduizenden' schoonmakers de waardering te geven die zij verdienen - vaak achter de schermen.
Eerder vond de Internationale Dag van de Stad plaats, een Dag die door de Verenigde Naties werd opgericht om aandacht te vragen voor de kansen en bedreigingen van urbanisatie.
Stilte is universeel, zij is van niemand en van ons allemaal. Zij verbindt mensen met elkaar, ongeacht cultuur, religie of politieke overtuiging. Althans, dat schrijft de organisatie achter de Dag van de Stilte.
De tulp is 's-Nederlands belangrijkste exportproduct. Onze VOC-mentaliteit is erop gebouwd, we verdienen er bakken met geld aan, en jaarlijks komen honderdduizenden buitenlanders naar de Keukenhof om de bloem te aanschouwen.
We waren in coronatijd bijna vergeten wat collega's precies zijn. Dat leek even iets van vroeger; mensen die we alleen zien als we aan het werk zijn, en daarbuiten nooit.
In economisch zware tijden moeten we alle zeilen bijzetten. En of u nu groot fan bent van Europeaanse saamhorigheid of het subcontinent een log, bureaucratisch beest vindt waar uw duurverdiende en schaarse belastingcenten worden verkwanseld, feit blijft dat we met z'n allen in hetzelfde solidaire schuitje zitten en dat er momenteel hard moet worden gewerkt om onze hooggeachte euro te redden.
Wij mogen na een lange werkdag op de redactie graag een pilsje opentrekken. Maar geef ons alsjeblieft niet dat smerige piswater Heineken of dat onverrijkte Amstel-uranium, want aan dat slootwater hebben we een broertje dood.
Drenthe heeft ons land maar weinig te bieden, maar de provincie heeft één ding waar het zich echt mee onderscheid van de rest van Nederland: Hunebedden!
Wij gebruiken cookies om bepaalde functies mogelijk te bepalen. De meeste cookies zijn noodzakelijk, anderen helpen ons deze site financieel in de lucht te houden.
Liever geen cookies? Dat snappen we! Overweeg dan om ons op een andere manier te steunen, bijvoorbeeld met een donatie.