Ieder jaar op 31 maart vieren transgender-, LHBTI- en mensenrechtenorganisaties de Internationale Dag van de Transgenderrechten. Of misschien is een betere vertaling van de 'Transgender Day of Visibility' de Dag van de Transgenderzichtbaarheid. Dat is namelijk de achterliggende gedachte achter de Dag; dat transgender- en interseksepersonen nog dagelijks gediscrimineerd worden op allerlei vlakken, en dat ze daardoor niet zichzelf kunnen uiten zoals ze zouden willen.
Deze Dag heeft niet één specifieke organisator, maar wordt door de hele wereld aangegrepen om aandacht te vragen voor het fenomeen. Met voorlichtingscampagnes wordt begrip gevraagd en met rapporten met cijfers wordt de situatie van transgenders hard gemaakt. We leren op deze Dag hoeveel mensen zich als trans identificeren, maar ook de duistere cijfers zoals hoe zij minder goed mee kunnen komen in het openbare leven, het werkveld of simpelweg op straat. De Dag is bedoeld om aandacht te vragen voor 'de discriminatie en het geweld waar transpersonen mee te maken hebben.'
Een staakt-het-vuren klinkt zo simpel. Stop elkaar gewoon te beschieten, daar heb je allebei baat bij, toch? Uiteraard is het nog niet zo simpel om de wapens neer te leggen, maar niet alleen voor landen die actief in oorlog zijn.
Op $datum vieren we ieder jaar de Internationale Dag tegen Discriminatie. Op zich een nobel streven, al is het wel opvallend dat de Dag is opgericht door UNAIDS, de tak van de Verenigde Naties die zich inzet voor aidsbestrijding.
De doodstraf is een barbaarse, negentiendeeuwse praktijk die je in beschaafde landen niet meer hoort tegen te komen. Toch? Nou, dat is helaas niet helemaal het geval.
Wij gebruiken cookies om bepaalde functies mogelijk te bepalen. De meeste cookies zijn noodzakelijk, anderen helpen ons deze site financieel in de lucht te houden.
Liever geen cookies? Dat snappen we! Overweeg dan om ons op een andere manier te steunen, bijvoorbeeld met een donatie.
